و بالجملة لا يكاد يكون غير الصفات المعروفة : كلمهء « غير » خبر مقدّم براى « يكون » بوده و اضافه شده به « الصّفات المعروفة » كه مقصود از آن عبارت از اراده ، تصوّر شىء ، ميل و هيجان ، رغبت ، تمنّى ، ترجّى و غير اين‌ها بوده و اسم « يكون » نيز كلمهء « صفة اخرى » مىباشد . و الارادة هناك : كلمهء « الارادة » عطف به « الصّفات المعروفة » بوده و مشاراليه « هناك » در نفس مىباشد . صفة اخرى قائمة بها : كلمهء « صفة » اسم « يكون » و كلمهء « اخرى » و « قائمة بها » و جمله « يكون هو الطّلب » هركدام صفت بعد از صفت براى آن بوده و ضمير در « قائمة بها » به نفس برمىگردد . و ان يكون ذلك الشّوق المؤكّد الخ : عبارت « ان يكون الخ » عطف به « اتّحاد الارادة و الطّلب » بوده و كلمهء « ذاك » اسم براى « يكون » و كلمهء « الشّوق » مشاراليه آن و كلمهء « المؤكّد » صفتش بوده و خبر « يكون » كلمهء « مسمّى » مىباشد . المستتبع لتحريك العضلات : كلمهء « المستتبع » به معناى به دنبال داشتن يا مستلزم بودن و صفت ديگر براى « ذاك الشّوق المؤكّد » بوده و جار و مجرور بعدى نيز متعلّق به آن مىباشد . فى ارادة فعله بالمباشرة : ضمير در « فعله » به شىء برگشته و مقصود از « بالمباشرة » يعنى مستقيما به وسيله خود طالب باشد . او المستتبع لامر عبيده به : ضمير در « عبيده » به طالب و در « به » به شىء برگشته و اين عبارت عطف به « المستتبع » قبلى مىباشد . فيما لو اراده لا كذلك : ضمير فاعلى در « اراده » به طالب و ضمير مفعولىاش به شىء برگشته و مشاراليه « كذلك » بالمباشرة مىباشد . مسمّى بالطّلب : كلمه « مسمّى » خبر براى « يكون » در « يكون ذاك الشّوق الخ » مىباشد .